09/04/2017 21:23:00
Για άλλη μια φορά επιβεβαιώνω την εκτίμηση ότι χάνουμε το δάσος... Αν μπορούσαμε να αλλαξουμε τον καμβά και ν αρχίζαμε να ζωγραφίζουμε την ιστορία του τόπου μας από την αρχή, ίσως η ζωή ν ακολουθούσε διαφορετική τροχιά.
Κατα τα άλλα οι Τουρκοκύπριοι στο Λαρνακα της Λαπηθου σήμερα μας υποδέχτηκαν καπνίζοντας μας με ελιά, όπως συνήθιζαν να κάνουν παλαιότερα στην Παφο. 
...........
Μπορεί στα κατεχομενα οι ρυθμοί να ειναι διαφορετικοί κι ο χρόνος να κυλά απελπιστικά αργά. Ωστόσο τα παιδιά "τους" μεγαλώνουν το ίδιο γρήγορα με τα δικά "μας". 
Μπορεί οι ανθρωποι εκεί, αυθεντικοί, εξωστρεφείς και αυθόρμητοι, να αρέσκονται στην αφήγηση ιστοριών απο το μακρινό παρελθόν δίνοντας μάλιστα την εντύπωση ότι όλα αυτά διαδραματίστηκαν χθες, όμως ο αριθμός των Τουρκοκύπριων που μιλουν ρωμέικα μέρα με τη μερα μειώνεται. 
Μπορεί στον τοίχο τα συνθήματα για την Ένωση να ειναι ακόμη ορατά, όμως η στέγη της Εκκλησιάς εχει χορταριάσει...
Μπορεί σήμερα η Φύση να φόρεσε τα γιορτινά της, ωστόσο οι Πηγές στέρεψαν και το άγονο καυτό καλοκαίρι αναμενεται να είναι απελπιστικά μακρύ....
Μπορεί την Τρίτη οι συνομιλίες να επαναρχιζουν, ωστόσο πολυ φοβούμαι ότι...το πουλίν επέτηεν!