20/01/2017 06:48:00

Ρε παιδιά, καλά δεν είμαστε έτσι όπως συνηθίσαμε να ζούμε; Που πάτε τώρα ν αναστατώσετε τη ζωή μας; Μια χαρά περνάμε με τα συνθήματα, τις επετείους, τους πανηγυρικούς, το μακροχρόνιο, τα επαναστατικά άσματα, τους συνοικισμούς, τον Πενταδάκτυλο απέναντι να τονώνει το φρόνημα, γιατί να μπούμε σε περιπέτειες, γιατί να βάλουμε μέσα στα πόδια μας τους αλλόθρησκους να μας ζαλίζουν όλη την ώρα με τις προσευχές και τους αμανέδες τους; Και στο κάτω - κάτω ποιος σας είπε πως θέλω να πάψω να φέρω τον τιμητικό τίτλο του θύματος, του περήφανου και ανυποχώρητου πρόσφυγα;
Αν μη τι άλλο φανταστείτε πόσο μπέρδεμα θα προκληθεί σε περίπτωση λύσης, αφού θα χρειαστεί να τ´ αλλάξουμε όλα, από τα σχολικά βιβλία μέχρι την ρητορική που χρησιμοποιούμε
  στις ειδήσεις. Και τα μνημεία ηρώων; Θα τα χαλάσουμε κι αυτά; Και οι ονομασίες των οδών των λεωφόρων, των κτιρίων, αν τα μετονομάσουμε είναι σαν να αφελληνίζουμε τη χώρα μας, είναι σαν να αρνούμαστε το παρελθόν, την ένδοξη ιστορία μας. Ντροπής πράγματα, ιεροσυλία, αφελληνισμός!
Γι αυτό σας λέω αφήστε τα πράγματα όπως έχουν - με τις προσφυγές μας στα δικαιοδοτικά όργανα, τα ψηφίσματα, τα ταξίδια διαφώτισης σε κάθε γωνιά της Γης και μην σας φοβίζει η ιδέα της μη λύσης! Εξάλλου
  όπου να ναι σε τρία τέρμινα το ξανθό γένος θα έρθει προς βοήθεια μας, θα ξυπνήσει το μαρμαρωμένο Βασιλιά, θα πάρει πίσω την Πόλη, την Κερύνεια και θα εξαφανίσει μια για πάντα τον προαιώνιο εχθρό μας. Απλώς κάντε ακόμα λίγη υπομονή, 43 χρόνια δεν είναι παρά μια μια σταγόνα στον ωκεανό της ένδοξης ιστορίας μας...