26/03/2016 18:54:00

Περιδιαβάζοντας στο διαδίκτυο το μάτι μου εστίασε σε μια σημαντική αγγελία: "Στη Γερμανία υπάρχει έλλειψη εργατικού δυναμικού, καθώς σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία περισσότερες από ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας παραμένουν κενές". Την ίδια στιγμή στην οθόνη  της τηλεόρασης μου ο φακός εστίαζε στα πρόσωπα των νεαρών από τη Συρία που βδομάδες τώρα παραμένουν εγκλωβισμένοι και απελπισμένοι στον καταυλισμό της Ειδομένης. Η αμέσως επόμενη λογική σκέψη, είναι αυτή που κάνετε κι εσείς τώρα διαβάζοντας αυτές τις γραμμές...

Το ερώτημα είναι γιατί οι Βορειοευρωπαίοι  επιμένουν να παίρνουν διαζύγιο από τη λογική. Οι νέοι από τη Συρία μπορεί να είναι η απάντηση στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία τους. Στην κατάσταση μάλιστα που βρίσκονται, οι πλείστοι έξ' αυτών δεν θα έχουν αντίρρηση να πουλήσουν την εργατική τους δύναμη για ένα κομμάτι ψωμί. Γιατί θα πρέπει σώνει και καλά να τους υποχρεώνουν να γυρίζουν πίσω σε μια χώρα που φλέγεται, όπου πίσω από κάθε γκρεμισμένο κτίριο παραμονεύει ο θάνατος;

Ακούω συχνά το ηλίθιο επιχείρημα ότι οι νέοι αυτοί βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία και ότι είναι δήθεν στρατευμένοι "ριψάσπιδες που εισέβαλαν στα χώματα μας για να βιάσουν την Ελλάδα και την Ευρώπη"! Μια ματιά στα κρύα από φόβο και απόγνωση πρόσωπα των νέων στη Ειδομένη, είναι αρκετή για να αντιληφθούμε το αβάσιμο του ισχυρισμού που βαρύγδουπα εκτοξεύει ο κάθε ξενοφοβικός φασιστάκος.

Η Ευρώπη των 600 εκατομμυρίων, η Ευρώπη της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, των σύγχρονων δομών και των ισχυρών θεσμών, δεν κινδυνεύει από το ένα, άντε δύο εκατομμύρια των συφοριασμένων της Συρίας. Αντίθετα: Η αποδοχή και η τοποθέτησή  τους στο  αλεστήρι της παραγωγής θα οδηγήσει στην κοινωνική ενσωμάτωση και στη ανανέωση που τόσο έχει ανάγκη σήμερα η Γηραιά Ήπειρος.

Εν κατακλείδι αφού δεν μπορούν να είναι ανθρώπινοι, ας δουν το συμφέρον τους κι ας αντικρύσουν τον στρατό των κατατρεγμένων ως ευκαιρία και όχι ως απειλή.