20/12/2015 20:29:00

Κάθε φορά που ακούω τους πολιτικούς μας να επιχειρούν να συνδυάσουν τη μανία τους για αξιώματα και εξουσία με τη διάθεση, δήθεν, για προσφορά στο λαό, με πιάνουν αναγούλες. Η πολιτική ιστορία της Κύπρου μας έχει πείσει ότι οι πολιτικοί που χρησιμοποίησαν τη δύναμη της εξουσίας για το "κοινό καλό" μετρούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού. Για την καταπληκτική πλειοψηφία, η δύναμη της εξουσίας αποτελεί το όχημα για την εξυπηρέτηση συμφερόντων: προσωπικών, οικονομικών, παραταξιακών, κομματικών.

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από έλλειψη ηγετών. Οι κάθε λογής Άρχοντες κατή κανόνα είναι μετριότητες, αμόρφωτοι που το μόνο που αναγνωρίζουν είναι τις σκιές στο βάθος του σπηλαίου. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τραγωδία για ένα λαό από το να κυβερνάται από την κάστα των μετρίων, ή ακόμα χειρότερο, αυτήν των ηλιθίων (Ο Μπους τζούνιορ αποτελεί κλασσικό παράδειγμα). Ίσως να ακουστεί υπερβολικό, αλλά ακόμα και σήμερα, ή ιδιαίτερα σήμερα, η άποψη του Πλάτωνα ότι οι λαοί θα ευτυχήσουν μόνο όταν "οι φιλόσοφοι βασιλέψουν και οι βασιλιάδες φιλοσοφήσουν" ακούγεται τετραγωνικά ορθή. Η εξουσία χρειάζεται ανθρώπους με ανοικτά μυαλά και καθαρά χέρια, άτομα μορφωμένα, ελεύθερα σκεπτόμενα  με αυξημένες κοινωνικές ευαισθησίες! Βέβαια σε μια κοινωνία που αντί υλικά ανακυκλώνει "ξυλοπόδαρους" κι ανδρείκελα, η αναζήτηση και ανάδειξη ικανών ηγετικών φυσιογνωμιών θυμίζει κλήρωση του Τζόγκερ. Το τεράστιο έλλειμμα παιδείας δεν αντανακλά μόνο στη βάση, αλλά και στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας.

Επιπλέον, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι από την "μέγιστη ευχαρίστηση" που κατά τον Αριστοτέλη προσφέρει η Εξουσία, η Κοινωνία οφείλει να υψώσει περιοριστικούς φράκτες. Ο κάθε ισόβιος  και ο απόλυτος Άρχοντας, ασχέτως ικανοτήτων, εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε τύραννο, ή και λήσταρχο ακόμη.

Πρόσφατα στα χέρια μου έπεσε ένα σύγγραμμα του Ινδού φιλοσόφου Osho, ο οποίος υποστηρίζει πως "αυτοί  που διψάνε για εξουσία είναι ψυχικά ασθενείς άνθρωποι που πάσχουν από σύμπλεγμα κατωτερότητας: έχουν μια βαθιά πληγή μέσα τους και επιδιώκουν  ν' αποκτήσουν εξουσία προκειμένου να πείσουν τον εαυτό τους αλλά και τους γύρω τους ότι είναι κάτι  και ότι δεν πρέπει να τους βλέπουν σαν απλούς, αλλά σαν εξαίρετους  ανθρώπους"

Άρα ένα προληπτικό ψυχογράφημα σε επίδοξους ηγετίσκους δεν θα ήταν άσχημη ιδέα...