06/12/2015 22:07:00

"Τι θα λέμε στα παιδιά μας για το 74", διερωτούνται κάποιοι φίλοι που δείχνουν να μην κατανοούν την απόφαση των δύο ηγετών για επανεξέταση του περιεχομένου της εκπαίδευσης. "Θα τους λέμε μήπως ότι οι παππούδες μας αποφάσισαν μια μέρα να μετακομίσουν από την Κερύνεια στη Λεμεσό και ότι για να κάνουν τη ζωή τους πιο exciting έμειναν και 2-3 χρόνια σε αντίσκηνα";

Όχι ρε φίλοι, την αλήθεια θα λέμε στα παιδιά! Ολόκληρη την αλήθεια χωρίς μισόλογα και επιλεκτική ευαισθησία. Όμως η ιστορία δεν ένιαι μόνο καταγραφή γεγονότων. Η επιστήμη της ιστορίας πηγαίνει πίσω από αυτά, σκιαγραφεί το περιβάλλον, τις συνθήκες και προσπαθεί να εξηγήσει τα γεγονότα. Το κύριο ερώτημα στο οποίο οφείλει να απαντήσει ο ιστορικός δεν είναι το "Τι", αλλά το "Γιατί". Γιατί φθάσαμε στο 74; Γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία έγινε σκόνη και θρύψαλα προτού καν αρχίσει να κάνει τα πρώτα της βήματα; Και ακόμα, γιατί μισό αιώνα τώρα δεν καταφέραμε να καταλήξουμε σε μια αμοιβαία αποδεχτή λύση; Πρέπει να έχουμε τη δύναμη και το θάρρος να δίνουμε απαντήσεις και εξηγήσεις όχι μόνο στα εύκολα, αλλά και στα δύσκολα ζητήματα. Διότι μόνο τότε η Αλήθεια είναι, ή τείνει να είναι ολοκληρωμένη...

Επιπλέον πρέπει να αποσυνδέσουμε τη διδασκαλία της ιστορίας από την κρατική, ή κοινοτική προπαγάνδα. Αρκούν οι τραυματικές εμπειρίες και το αίμα που χύθηκε όλα αυτά τα χρόνια, δεν χρειάζεται να μολύνουμε κι άλλο τις αθώες ψυχές των παιδιών.

Προσωπικά θεωρώ ότι η σφαιρική γνώση, αλλά και η συντήρηση της ιστορικής μνήμης θα πρέπει να στοχεύουν στην αυτογνωσία και στην αλλαγή. Η ομφαλοσκόπηση και το σημειωτόν δεν λύνει προβλήματα, μάλλον τα επιτείνει. Πρέπει επιτέλους τόσο σε πολιτικό, όσο και σε προσωπικό επίπεδο να απαντήσουμε σε ορισμένα κεφαλαιώδους σημασίας ερωτήματα: Θέλουμε ή όχι λύση; Αναγνωρίζουμε ότι η λύση αυτή θα είναι αποτέλεσμα συμβιβασμού; Κατανοούμε ότι για να έχει ο τόπος αυτός ειρηνικό μέλλον ε/κ και τ/κ πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί; Αν η απάντηση είναι θετική, ε τότε ναι, μεταξύ άλλων οφείλουμε να αλλάξουμε και ρητορική και αφήγημα, πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μπροστά και όχι πίσω. Σε αντίθετη περίπτωση ας συνεχίσουμε να ψεκάζουμε με ψευδόσκονη τα μυαλά των παιδιών, να ζούμε με αυταπάτες και να περιμένουμε τον μαρμαρωμένο Βασιλιά να αναστηθεί μια μέρα για να μας οδηγήσει πίσω στον Πενταδάκτυλο...