09/05/2015 22:46:00

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η "Σημερινή" μάλιστα το έκανε πρωτοσέλιδο, η ΕΔΕΚ εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο εγκατάλειψης της θέσης περί Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Ανάλογες ιδέες κυοφορούνται στα κεφάλια στελεχών κι άλλων κομμάτων του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου. Δεν ξέρω αν η χρονική στιγμή που επέλεξε να το πράξει ήταν τυχαία, όμως τη μέρα που ο Άιντε ανακοίνωνε  την επανέναρξη ουσιαστικά των συνομιλιών, το ΔΗΚΟ ανακοίνωνε την επανένταξη στις γραμμές του κόμματος του φανατικού πολέμιου της ΔΔΟ Μάριου Ματσάκη. Αυτή τη βδομάδα σημείωσα  επίσης τη δήλωση του Νικόλα Παπαδόπουλου ότι ΕΔΕΚ και ΔΗΚΟ οφείλουν όπως και στο παρελθόν, έτσι και τώρα, να συνεργαστούν  προκειμένου μεταξύ άλλων "ν´ αλλάξει η βάση των συνομιλιών". 

 Ίσως ορισμένοι ξαφνιαστούν, όμως εγώ θα αναφωνήσω με ανακούφιση:  "Επιτέλους"!
"Επιτέλους" επειδή μετά από μισό αιώνα συνομιλιών οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τους πολίτες, τους ψηφοφόρους, αλλά και με τους εαυτούς μας! "Επιτέλους" επειδή το κρυφτούλι είναι ένα παιχνίδι που δεν αρμόζει σε ένα τόσο νευραλγικής σημασίας ζήτημα. Τα μισόλογα και οι διφορούμενες προσεγγίσεις μας έχουν αφάνταστα κουράσει!
"Λέγε τα πράγματα με τ΄ όνομα τους" αναφέρει σε ένα του στίχο ο Κώστας Τριπολίτης. Εγώ θα πρόσθετα ότι με το όνομα τους, ελεύθερα, ωραία και καθαρά οφείλουμε να διατυπώνουμε τις απόψεις και τις επιδιώξεις μας.
Θα συμφωνήσω εν μέρει ότι σημασία δεν έχει τόσο η έννοια, όσο το περιεχόμενο της. Όμως που να πάρει η ευχή, πίσω από κάθε έννοια, ή ορισμό, υπάρχει και κάποιο καταγεγραμμένο  περιεχόμενο. Για παράδειγμα δεν μπορείς από τη μια να δέχεσαι ως επίσημη θέση την επιδίωξη  λύσης ΔΔΟ και μέσα από την επιχειρηματολογία σου να προάγεις λύση ενιαίου, ή συνομοσπονδιακού Κράτους. Η επινόηση "Ομοσπονδία με σωστό περιεχόμενο" , κατ εμένα, αποτελεί ένα εύηχο τρόπο για να κρύψουν κάποιοι την πραγματική τους θέση και επιδίωξη  που δεν είναι άλλη από την απόρριψη της ομοσπονδίας. Μια γιαπωνέζικη παροιμία αναφέρει ότι δεν υπάρχει τετράγωνο αυγό. Ας είμαστε λοιπόν ειλικρινείς....

Ενώπιον μας υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν τρεις επιλογές:

- Λύση συναινετικού χαρακτήρα όπως την αντιλαμβάνονται και τη διατυπώνουν στα ψηφίσματά τους τα Ηνωμένα Έθνη,
- Επιδίωξη λύσης "καθαρής" που στην πράξη ερμηνεύεται είτε ως "απελευθέρωση - ενιαίο ελληνικό Κράτος", είτε ως διχοτόμηση, και τέλος
- Αναβολή της διαδικασίας εξεύρεσης λύσης αναμένοντας ότι "με χρόνια και καιρούς" θα διαμορφωθούν νέα δεδομένα και συνθήκες που θα ευνοούν την πλευρά μας. Άλλες επιλογές δεν υπάρχουν κι όσοι ισχυρίζονται κάτι τέτοιο είτε λένε ψέματα, είτε αιθεροβατούν!

Επιστρέφοντας στην αρχική μου τοποθέτηση, επαναλαμβάνω ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις, όλα τα πολιτικά πρόσωπα, έστω και αργοπορημένα, οφείλουν να πάρουν θέση. Αν λοιπόν η ΕΔΕΚ και το "επίσημο" ΔΗΚΟ θεωρούν ότι τα συμφέροντα του κυπριακού λαού εξυπηρετούνται μέσα από την απόρριψη της ΔΔΟ και την υιοθέτηση "καθαρών" λύσεων, ας την απορρίψουν! Η μετέωρη στάση μόνο ζημιά προκαλεί. Βέβαια στη λήψη απόφασης οφείλουν να συνυπολογίσουν ότι μια τέτοια κίνηση εξυπακούει ταυτόχρονα και εγκατάλειψη των ψηφισμάτων του ΟΗΕ που για τέσσερις τουλάχιστον δεκαετίες θεωρούμε σημαία και προμετωπίδα των διεκδικήσεων μας. Επιπλέον και ταυτόχρονα, οι προαναφερθείσες δυνάμεις θα πρέπει να εγκαταλείψουν πάραυτα τη φιλολογία του τύπου "οφείλουμε να πείσουμε τα Ηνωμένα Έθνη, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το διεθνή παράγοντα για τα δίκαια αιτήματα μας" κλπ., κλπ. Είπαμε ότι επιτέλους πρέπει να λέμε την αλήθεια στο λαό. Ο διεθνής παράγοντας έχει διαμορφώσει τις θέσεις του στο κυπριακό και ούτε να ακούσει θέλει, ούτε  πολύ περισσότερο, να τις αλλάξει. Δυστυχώς, ή ευτυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα.
Κατ΄ ανάλογο τρόπο αν υπάρχουν δυνάμεις, ή πολιτικά πρόσωπα που θεωρούν ότι με βάση τα δεδομένα που διαμορφώθηκαν, ένα ομοσπονδιακού χαρακτήρα Σύνταγμα θα ειναι αδύνατο να εφαρμοστεί και ότι ίσως ειναι προτιμότερο να επιλέξουμε ένα "βελούδινο ημιδιαζύγιο" όπως το εισηγείται ο Σταύρος Λυγερός, επίσης οφείλουν να το πουν. Η επιλογή του διαζυγίου, αν και αυτή αφίσταται των ψηφισμάτων των Ηνωμένων  Εθνών, ειναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή από την Άγκυρα, αφού ικανοποιεί εν μέρει την απαίτηση της για δημιουργία δυο "φιλικών", γειτονικών κρατών στο νησί.
Από ένα τέτοιο ξεκαθάρισμα θέσεων και προθέσεων θα διαφανεί επιτέλους ποιες πολιτικές δυνάμεις θα συνεχίσουν να στηρίζουν λύση ΔΔΟ και ποιες όχι. Και επειδή όπως συνηθίσαμε ν ακούμε "στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα", η άποψη που θα πλειοψηφήσει θα πρέπει να προωθηθεί, να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης στο τραπέζι των συνομιλιών  και εάν και εφ όσων υπάρξει συνολική συμφωνία, να εφαρμοστεί. Χωρίς ταλαντεύσεις, πισωγυρίσματα, ιδεοληψίες και πολιτικές σκοπιμότητες. 

Έφθασε πια η ώρα να διασταυρώσουμε τη γέφυρα και να περάσουμε στην απέναντι όχθη . Όσοι πιστοί, προσέλθετε! Οι υπόλοιποι έχετε κάθε δικαίωμα να συνεχίσετε να τρέχετε πάνω - κάτω στην ίδια πάντα πλευρά...