05/04/2015 10:21:00

Μια ανώνυμη καταγγελία απο ένα δυσαρεστημένο τελειόφοιτο φοιτητή για δήθεν αντεπαναστατική δραστηριότητα ηταν αρκετή ώστε ένας απο τους μεγαλύτερους αστροφυσικούς του 20ου αιώνα, ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Κόζιρεβ να καταδικαστεί σε πολυετή φυλάκιση. Βλέπετε τη  δεκαετία του ´30 στη Σοβιετική Ένωση δεν χρειαζόταν και πολυ για να βρεθεί κάποιος  ενώπιον του στρατοδικείου, ή  του  έκτακτου  δικαστηρίου. Ένας ψίθυρος, μια απλή υποψία θεωρείτο ικανοποιητικό ενοχοποιητικό στοιχείο για να χαρακτηριστεί κάποιος "εχθρός του λαού" και να οδηγηθεί στο μπουντρούμι της φυλακής, στην εξορία, ή καθόλου σπάνιο την περίοδο εκείνη, "στα κυπαρισσάκια"....

Στις 9 του Φλεβάρη του 1950 ένας μάλλον άγνωστος τότε ρεπουμπλικανός γερουσιαστής ανεμίζει μπροστά απο τις κάμερες μια λίστα με ονόματα και δηλώνει ουρλιάζοντας κυριολεκτικά ότι κατέχει ένα κατάλογο  με 205 στελέχη του Υπουργείου Εξωτερικών, τα οποία ως μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ συνεργάζονται μυστικά με την Μόσχα υπονομεύοντας τ´ αμερικανικά συμφέροντα. "Με τα μανίκια σηκωμένα" ο Τζόζεφ Ρέιμοντ Μακάρθι ξεκινά  ένα ανθρωποκυνηγητό απο το οποιο δεν ξεφεύγουν διακεκριμένοι επιστήμονες, καλλιτέχνες, ακόμη και βετεράνοι του Β Παγκόσμιου Πολέμου. Χωρίς χειροπιαστές αποδείξεις αλλά αντίθετα στηριζόμενος σε πλαστά, ψεύτικα στοιχεία, ο Μακάρθι οδηγεί ενώπιον της περιβόητης Επιτροπής Αντί- αμερικανικών ενεργειών δεκάδες καταξιωμένους διανοούμενους Αμερικανούς πολίτες με την κατηγορία της κατασκοπείας.

Η ατυμωρησια ήταν και παραμένει μια από τις κύριες παθογένειες της Κυπριάκης Πολιτείας. Στα 55 χρόνια της Κυπριακής Δημοκρατίας, με ελάχιστες εξαιρέσεις, κανένας δεν λογοδότησε, κανένας δεν οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης, κανένας δεν πλήρωσε για τα τεράστια πολιτικά και οικονομικά εγκλήματα που διαπράχθηκαν σε βάρος του λαού μας. Λογική και πέρα ως πέρα δικαιολογημένη  λοιπόν η απαίτηση του μέσου πολίτη για κάθαρση και παραδειγματική τιμωρία των όσων ευθύνονται για το "φαγοπότι" εκατομμυρίων, για την καταλήστευση του Κράτους, για τα  χίλια μύρια σκάνδαλα που ξεχείλισαν απο τους υπονόμους του συστήματος. Την ίδια στιγμη όμως, κι εδω ειναι το κεντρικό σημείο της παρέμβασής μου, οι Αρμόδιες Αρχές γενικά και η Γενική Εισαγγελία ειδικότερα οφείλουν να μεριμνήσουν ώστε η Δικαιοσύνη να λειτουργήσει και ν απονεμηθεί  με βαση τους κανόνες Δικαίου και μόνον!  Ο λαός απαιτεί - και πολυ καλά κάνει που απαιτεί, κάθαρση και τιμωρία. Οι δικαστές  ομως πρέπει εκτός απο αποφασιστικοί και θαρραλέοι να παραμείνουν ψύχραιμοι, μετρημένοι, σοβαροί αντικειμενικοί και πάνω απο όλα ΔΙΚΑΙΟΙ! Αλί και τρισαλί στην Πολιτεία εκείνη που επιτρέπει τα άτομα και δη Άρχοντες να τίθενται πάνω και πέρα απο τους θεσμούς.

Όταν πριν δέκα μέρες πληροφορήθηκα τη σύλληψη της Πρυτάνεως του ΤΕΠΑΚ υπέθεσα, όπως προφανως και οι πλείστοι έξ υμών, ότι η σύλληψη ειχε σχέση με τα τεράστια οικονομικά σκάνδαλα που αφορούν στα κτίρια του Πανεπιστημίου και για τα οποία χρόνια τώρα βουίζει ολόκληρη η Λεμεσός. Φαίνεται, σκέφτηκα, ότι οι έρευνες μπήκαν επιτέλους  στα βαθιά.Όταν όμως αργότερα είδα το κατηγορητήριο, άρχισαν να με κυκλώνουν μαύρες σκέψεις και ερωτηματικά: Όντως  η κατηγορία ήταν τόσο σοβαρή  που να δικαιολογεί την παρέμβαση του Γενικού Εισαγγελέα, τη σύλληψη και τη διαπόμπευση της κυρίας Κεραυνού; Δεν θα μπορουσε η  Πρύτανης να κληθεί να δώσει απλως κατάθεση στην Αστυνομία, δεν θα μπορούσαν οι καταγγέλοντες να προσφύγουν στην Επίτροπο Διοικήσεως, δεν θα μπορούσε το ίδιο το Πανεπιστήμιο ως αυτόνομο εκπαιδευτήριο να επιληφθεί τα του οίκου του; Ακόμη κι αν οι καταγγελίες περί πλαστογραφίας πρακτικού στη βαση του οποίου ένας εκπαιδευτικός θα προβιβάζονται κατα μια κλίμακα ευσταθούν, κάτι για το οποιο υπάρχουν έντονες αμφισβητήσεις, η αντίδραση  της Εισαγγελίας ηταν η ενδεικνυόμενη; Αν για παραπτώματα διοικητικού χαρακτήρα δικαιολογείται μια τέτοια διαδικασία, τότε  με όλο το σεβασμό προς τους θεσμούς,  έχω την εντύπωση ότι οι μισοί κρατικοί  αξιωματούχοι  θα έπρεπε να ηταν φυλακή! Και αν για μια τέτοια καταγγελία είχαμε αντίδραση αυτού του μεγέθους, αλήθεια ποια έπρεπε να ηταν η αντίδραση της Εισαγγελίας στις καταγγελίες για πιθανές ευθύνες για  κατάρρευση της Κυπριακής οικονομίας, για καταλήστευση των δημόσιων ταμείων, για προνομιακή μεταχείριση επιχειρήσεων, για ύποπτες χρηματοδοτήσεις, για εκβιαστικές συμπεριφορές, για αποφυγή καταβολής φορολογίας και για τόσες άλλες σοβαρότατες καταγγελίες; Δεν είμαι νομικός, αλλά νομίζω ότι η ισονομία και η ισοπολιτεία  αποτελούν θεμελιώδη στοιχεία ενός Κράτους Δικαίου.

Και κάτι τελευταίο: Οι Πολιτειακοί Άρχοντες και πρώτος απο όλους ο Προεδρος της Δημοκρατίας οφείλουν να εγγυηθούν ότι η πέρα για πέρα αναγκαία διαδικασία της απονομής δικαιοσύνης δεν θα εξελιχθεί σε κυνήγι μαγισσών, ότι δεν θα επιτραπεί να επικρατήσουν τακτικές σκοπιμότητας και ότι δεν θα παρουσιάσουμε φαινόμενα ανθρωποφαγίας.

Ίσως τα ανωτέρω ακουστούν ως υπερβολές. Προτιμώ να εκληφθούν ως ανησυχίες. Ότι εν έτει 2015 σε μια Πολιτεια που θέλει να σέβεται τον εαυτό της δεν επιτρέπεται η καλλιέργεια φαινομένων τρομοκρατίας.

Δηλαδή ελλείψει άρτου, δίνουμε στα λαό θεάματα για να χορτάσουμε την οργή;...