11/11/2014 22:56:00

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Σύμφωνα με τον αμερικανό ψυχολόγο Kurt Lioyd  αν ένα σύστημα δεν καταρρεύσει δεν μπορείς να γνωρίζεις με ακρίβεια αν και πως λειτουργεί. Μ΄ άλλα λόγια ασφαλή συμπεράσματα για τις ελλείψεις, τις αδυναμίες, αλλά κατ επέκταση για την πραγματική εικόνα των πραγμάτων μπορούν να εξαχθούν μόνο μέσα από μια δοκιμασία, ενίοτε και καταστροφή ενός συστήματος. Αυτό συνέβη με τον πλέον τραγικό τρόπο και στην περίπτωση του πολύνεκρου αεροπορικού ατυχήματος της 14ης Αυγούστου του 2005 στο Γραμματικό της Ελλάδας. Η πτώση του επιβατικού αεροπλάνου της κυπριακής εταιρείας ΗΛΙΟΣ ανέδειξε και συνάμα απέδειξε τα μεγάλα κενά που υπάρχουν στην κυπριακή αερο -ναυσιπλοΐα, στην πολιτική αεροπορία τη χώρας, στον τρόπο διοίκησης και ελέγχου, αλλά και τα μεγάλα προβλήματα που φαίνεται να παρουσιάζουν τα πτητικά μέσα της συγκεκριμένης αεροπορικής βιομηχανίας. 
Η τραγωδία της 14ης Αυγούστου αποτέλεσε επίσης και μια πρωτόγνωρη δοκιμασία για τα κυπριακά Μέσα Ενημέρωσης. Δυστυχώς όπως θα διαφανεί και στη συνέχεια, μέσα στα συντρίμμια του Boeing 737 εκτός από τις 121 ζωές θυσιάστηκε και κάθε έννοια δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Η αξιοπιστία του κυπριακού τύπου δέχτηκε ανεπανόρθωτο πλήγμα, ενώ σε πάμπολλες περιπτώσεις φάνηκε η γύμνια και τα μεγάλα ελλείμματα επαγγελματικής συνείδησης που χαρακτηρίζουν κυρίως τα ηλεκτρονικά Μέσα Ενημέρωσης του τόπου.


ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Ας αρχίσουμε όμως με τα ίδια τα γεγονότα. Στις 14 Αυγούστου του 2005 στις 9.07π.μ. αεροπλάνο τύπου Boeing 737 της κυπριακής ιδιωτικής εταιρείας ΗΛΙΟΣ απογειώνεται από το αεροδρόμιο Λάρνακας για πραγματοποίηση καθορισμένης πτήσης με τελικό προορισμό την Πράγα και ενδιάμεσο σταθμό στην Αθήνα. Στο αεροσκάφος βρίσκονταν 116 επιβάτες και 5μελές πλήρωμα.
Πέντε λεπτά αργότερα και συγκεκριμένα στις 9.13 ο γερμανός κυβερνήτης του Boeing αναφέρει στον Πύργο Ελέγχου στη Λάρνακα πρόβλημα στον κλιματισμό του αεροπλάνου. Στις 9.20 0 κυβερνήτης επικοινωνεί εκ νέου με τον Πύργο Ελέγχου της Λάρνακας για να ενημερώσει ότι το πρόβλημα έχει λυθεί. Η πτήση συνεχίζεται κανονικά, ενώ μπαίνει σε λειτουργία ο αυτόματος πιλότος, Στις 9.30 και ενώ το αεροπλάνο πετά στα 34 χιλιάδες πόδια παρουσιάζεται αδυναμία επικοινωνίας με το έδαφος. Στις 9.37 το αεροπλάνο εισέρχεται στον ελληνικό εναέριο χώρο χωρίς όμως να ειδοποιήσει σχετικώς τον Πύργο Ελέγχου Αθηνών. Ο τελευταίος καταβάλλει συνεχείς προσπάθειες να επικοινωνήσει με το Boeing χωρίς όμως αποτέλεσμα. Στις 10.20 ο Πύργος Ελέγχου Λάρνακας ενημερώνει με μεγάλη καθυστέρηση τον αντίστοιχο σταθμό στην Αθήνα ότι κατά τη διάρκεια της πτήσης ο κυβερνήτης είχε αναφέρει βλάβη στο σύστημα κλιματισμού. Στις 10.24 η ελληνική πολεμική αεροπορία ενημερώνεται για πιθανό συναγερμό τύπου «Renegade» (Κωδικοποιημένος συναγερμός σύμφωνα με τον οποίο το αεροσκάφος πετάει ανεξέλεγκτο και ίσως θέσει σε κίνδυνο κατοικημένες περιοχές. ). Στις 10.45 το αεροπλάνο της ΗΛΙΟΣ έπρεπε να πραγματοποιήσει την καθορισμένη προσγείωσή του στο διεθνές αεροδρόμιο της Αθήνας, ωστόσο συνεχίζει την πτήση του χωρίς να δίνει σήμα ζωής. Στις 10.55 τίθεται σε εφαρμογή συναγερμός  τύπου «Renegade» και ο αρμόδιος αξιωματικός δίνει διαταγή για απογείωση δύο μαχητικών αεροσκαφών F-16 για οπτική επαφή και παρακολούθηση του  Boeing. Η απογείωση πραγματοποιείται στις 11.05 και στις 11.20 τα δύο μαχητικά εντοπίζουν το αεροπλάνο της ΗΛΙΟΣ να πετά πάνω από το νησί Κία στο Αιγαίο. Πέντε λεπτά αργότερα οι δύο πιλότοι αναφέρουν ότι με βάση τις παρατηρήσεις τους ο συγκυβερνήτης βρίσκεται αναίσθητος στο πιλοτήριο και ότι οι μάσκες οξυγόνου έχουν ελευθερωθεί. Τα δύο F-16 ακολουθούν από κοντινή απόσταση το ακυβέρνητο αεροσκάφος, ενώ στις 11.41 ενημερώνουν τη βάση τους ότι στο πιλοτήριο του Boeing παρατηρείται κίνηση και ότι ένα άτομο, (όπως διαπιστώθηκε αργότερα επρόκειτο για τον αρχιαεροσυνοδό Α.Π. ),  προσπαθεί να θέσει υπό τον έλεγχό του το αεροπλάνο. Στις 11.50 ένεκα έλλειψης καυσίμων η αριστερή μηχανή του αεροπλάνου σταματά να λειτουργεί και παρά τις προσπάθειες του αεροσυνοδού το Boeing αρχίζει να χάνει ύψος. Στις 12.00 σταματά να λειτουργεί και η δεξιά μηχανή με αποτέλεσμα στις 12.04 το αεροπλάνο της ΗΛΙΟΣ με τους 121 επιβάτες να συντριβεί στο έδαφος κοντά στο ελληνικό χωριό Γραμματικό.

ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΕΝ ΑΙΘΡΙΑ
Το αεροπορικό δυστύχημα της 14ης Αυγούστου ήταν ένα αναπάντεχο γεγονός που βρήκε τον κυπριακό τύπο εντελώς απροετοίμαστο. Και όχι μόνο αυτό. Ο Αύγουστος και ειδικότερα το δεύτερο δεκαήμερο του μήνα  είναι για όλους σχεδόν τους κυπρίους περίοδος διακοπών. Επιπρόσθετα η 15η Αυγούστου είναι μεγάλη θρησκευτική γιορτή και δημόσια αργία. Οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ δεν αποτελούν εξαίρεση. Εφημερίδες, ραδιοφωνικοί σταθμοί και τηλεοπτικά κανάλια εργάζονται την περίοδο αυτή ουσιαστικά με προσωπικό ασφαλείας ενώ τα πρωτοκλασάτα και διευθυντικά στελέχη των εν λόγω επιχειρήσεων κάνουν χρήση της καλοκαιρινής τους άδειας. Με αυτό το δεδομένο η εμφάνιση μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης, όπως ήταν η αεροπορική τραγωδία, προκαλεί σοβαρούς πονοκεφάλους. Ωστόσο παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες κάποιος μπορεί να εκτιμήσει ότι η κινητοποίηση των ΜΜΕ ήταν άμεση και υπό τις περιστάσεις πετυχεμένη. Οι τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί διέκοψαν την κανονική ροή των προγραμμάτων τους για να μεταδώσουν έκτακτα δελτία ειδήσεων, ενώ σε χρόνο ρεκόρ απ’ όλα τα ηλεκτρονικά μέσα ξεκίνησαν έκτακτες μαραθώνιες εκπομπές συνεχούς ροής, οι οποίες διήρκεσαν αρκετά εικοσιτετράωρα! Την επομένη του δυστυχήματος όλες ανεξάρτητα οι εφημερίδες είχαν εκτενή ρεπορτάζ για το συμβάν, πλούσιο φωτογραφικό υλικό, ενώ οι στήλες τους ήταν γεμάτες με ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το δυστύχημα. Οι συντάξεις υποχρεώθηκαν ν’ ανακαλέσουν την άδεια πολλών δημοσιογράφων, οι οποίοι χωρίς χρονοτριβή ανέλαβαν καθήκοντα στελεχώνοντας όλα τα σημεία, τόσο στην Κύπρο όσο όμως και στην Ελλάδα, που μπορούσαν να αποτελέσουν πηγή πληροφοριών. Από πλευράς κινητοποίησης μπορούμε λοιπόν να πούμε  ότι η δημοσιογραφική οικογένεια τα πήγε πολύ καλά. Το ερώτημα, ή καλύτερα το μεγάλο αγκάθι, αφορά το περιεχόμενο των ειδήσεων και κυρίως κατά πόσο οι πληροφορίες που δίνονταν στο διψασμένο κοινό τηρούσαν τους στοιχειώδεις κανόνες δημοσιογραφικής δεοντολογίας


 ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΕΣ
Τα πρώτα σοβαρά ατοπήματα παρατηρήθηκαν ήδη από την ανακοίνωση της είδησης. Ο κυπριακός ημικρατικός ραδιοφωνικός σταθμός ( ΡΙΚ) ενεργώντας υπό καθεστώς πίεσης χρόνου μετέδωσε στο ραδιοφωνικό δελτίο των 13.00 την συγκλονιστική είδηση διαστρεβλωμένη. Συγκεκριμένα το ΡΙΚ μετέδωσε ότι «αεροσκάφος τύπου Boeing των Κυπριακών Αερογραμμών που εκτελούσε το δρομολόγιο Λάρνακα – Αθήνα έπεσε και συνετρίβη λίγα χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο των Σπάτων». Προφανώς οι συντάκτες ειδήσεων θέλοντας να «προλάβουν την είδηση» δεν έδωσαν τη δέουσα προσοχή στη διασταύρωσή της. Μ αποτέλεσμα να διαπράξουν δύο σοβαρά λάθη: Την αναφορά σε πτήση άλλης αεροπορικής εταιρείας (Κυπριακές Αερογραμμές αντί ΗΛΙΟΣ) αλλά και σε λανθασμένο δρομολόγιο. ( Η μοιραία πτήση είχε προορισμό την Πράγα με ενδιάμεσο σταθμό την Αθήνα). Να σημειωθεί ότι καθημερινά οι Κυπριακές Αερογραμμές, ιδιαίτερα σε περίοδο διακοπών,  πραγματοποιούν αρκετές πτήσεις με προορισμό την Αθήνα. Ως εκ τούτου η σχετική «είδηση» όπως μεταδόθηκε από το κατά τα άλλα «έγκυρο» ραδιοφωνικό ίδρυμα της Κύπρου προκάλεσε αδικαιολόγητα πανικό σε εκατοντάδες οικογένειες. Την αρχή της ακρίβειας και διασταύρωσης των πληροφοριών παραβίασαν και ορισμένοι άλλοι ραδιοφωνικοί σταθμοί, οι οποίοι είτε από άγνοια, είτε επειδή δεν το έκριναν σκόπιμο, δεν διευκρίνισαν ότι η πτήση είχε τελικό προορισμό την Πράγα και όχι την Αθήνα.

Όπως αναμενόταν η δημοσιοποίηση της είδησης για την αεροκαταστροφή προκάλεσε έντονη αναστάτωση και σήμανε συναγερμό τόσο ανάμεσα στους πολίτες, όσο και στις πλείστες κοινωνικές και κρατικές δομές. Όλοι ζητούσαν εναγωνίως να μάθουν περισσότερες πληροφορίες. Τα τηλέφωνα «πήραν φωτιά» ενώ ολόκληρη η χώρα καρφώθηκε κυριολεκτικά μπροστά από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Η ευθύνη που οι δημοσιογράφοι αναλάμβαναν εκείνες τις κρίσιμες στιγμές ήταν τεράστια. Ο κόσμος ήθελε ενημέρωση και οι δημοσιογράφοι όφειλαν να ικανοποιήσουν αυτό το αίτημα. Αυτό όμως έπρεπε να γίνει με τη δέουσα προσοχή και υπευθυνότητα, χωρίς υπέρμετρη βιασύνη και διασταυρώνοντας προσεκτικά την κάθε πληροφορία που έφθανε στους σταθμούς. Δυστυχώς όμως για άλλη μια φορά επιβεβαιώθηκε η θέση ότι «άλλο θεωρία, κι άλλο πράξη». Δημοσιογράφοι και σταθμοί έβαλαν στο ράφι τον κώδικα δεοντολογίας και παρασυρόμενοι από το γενικότερο παροξυσμό που επικράτησε άρχισαν να δίνουν αβασάνιστα στον αέρα ζωντανό υλικό και πληροφορίες χωρίς να γνωρίζουν αν αυτές ευσταθούν ή όχι.
 Τη γενικότερη σύγχυση που προκλήθηκε κατά τις κρίσιμες εκείνες στιγμές εκμεταλλεύτηκε ένας θρασύτατος φαρσέρ, ο Σωτήρης. Βούτας από τη Θεσσαλονίκη, 32 ετών, ο οποίος με τηλεφώνημά του στον ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό «ΑΛΦΑ» ισχυρίστηκε ότι λίγο πριν τη σύγκρουση έλαβε δύο μηνύματα sms στο φορητό του από ένα  ξάδελφό του, το Νίκο Πετρίδη που δήθεν βρισκόταν στο μοιραίο αεροσκάφος. Το πρώτο μήνυμα έγραφε:    « ο ένας πιλότος είναι μελανιασμένος ο άλλος έχασε τις αισθήσεις του», ενώ το δεύτερο ήταν αποχαιρετιστήριο: «Ξάδελφε είμαστε όλοι παγωμένοι, σε χαιρετώ». Τα ελληνικά ΜΜΕ και ακολούθως τα κυπριακά και ξένα κανάλια μετέδωσαν «την συγκλονιστική μαρτυρία» χωρίς καν να μπουν στον κόπο να ζητήσουν τα στοιχεία του φαρσέρ, αλλά και του ξαδέλφου του, ο οποίος  με τόση ευκολία και ενώ όλοι οι άλλοι ήταν λιπόθυμοι κυκλοφορούσε στο αεροπλάνο και δή στο πιλοτήριο στέλλοντας μηνύματα από τόσο μεγάλο ύψος. Και όχι μόνο αυτό: Στη βάση της «μαρτυρίας» που έλαβαν, οι διάφοροι πολυπράγμονες των ΜΜΕ άρχισαν να προβαίνουν σε εικασίες και να καταλήγουν μάλιστα και σε ορισμένα βαθυστόχαστα συμπεράσματα. Η πληροφορία συνδυάστηκε αμέσως με τη μαρτυρία που έδωσαν οι δύο χειριστές των ελληνικών μαχητικών F-16, οι οποίοι ανέφεραν στους ανωτέρους τους ότι διέκριναν ότι ένας πιλότος κείτονταν λιπόθυμος στο πιλοτήριο και ότι στα τελευταία στάδια της πτήσης είδαν κάποιο να εισέρχεται στο πιλοτήριο και να καταβάλει προσπάθεια να θέσει το αεροπλάνο υπό τον έλεγχό του. Οι διάφοροι «πολυπράγμονες» συνέδεσαν τις δύο πληροφορίες και χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία ετοίμασαν ένα άκρως ενδιαφέρον σενάριο με πρωταγωνιστή τον ξάδελφο του Σωτήρη Βούτα. Το σενάριο κυκλοφορούσε ευρέως για ένα περίπου 24ωρο, μέχρι να αποκλειστεί από τους ειδικούς, οι οποίοι αμφισβήτησαν έντονα πολλά στοιχεία της όλης ιστορίας, θεωρώντας τα εξωπραγματικά. Στις 16 Αυγούστου η Αστυνομία προχώρησε στη σύλληψη του φαρσέρ, ο οποίος παραδέχτηκε ότι ούτε μήνυμα πήρε, ούτε ξάδελφο είχε στο αεροπλάνο. Στόχος του ήταν, όπως είπε, η προβολή από τα ΜΜΕ. Και όντως ποντάροντας  στην επιπολαιότητα και στα ελλείμματα επαγγελματισμού των δημοσιογράφων, τα κατάφερε θαυμάσια

ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΝΕΥΡΩΝ

Το μεγαλύτερο αλαλούμ είχε να κάνει με τον κατάλογο των θυμάτων. Η αδυναμία της αεροπορικής εταιρείας να δώσει έγκαιρα των κατάλογο των επιβαινόντων και η έντονη πίεση που υπήρχε από πλευράς συγγενών για να μάθουν αν οι δικοί τους άνθρωποι ήταν όντως ανάμεσα στους επιβάτες, οδήγησαν τους λειτουργούς των Μέσων σε τραγικά λάθη. Στις πέντε περίπου ώρες που μεσολάβησαν μέχρι να οριστικοποιηθεί ο κατάλογος των θυμάτων, δημοσιογράφοι και σταθμοί έδωσαν ένα ρεσιτάλ ανευθυνότητας μεταδίδοντας πληροφορίες που αποδείχτηκαν εντελώς αβάσιμες. 

Για παράδειγμα αριθμός Μέσων Ενημέρωσης μετέδωσε ότι στο αεροπλάνο της ΗΛΙΟΣ επέβαιναν εφηβικές ομάδες ποδοσφαίρου οι οποίες πήγαιναν στη Πράγα για να λάβουν μέρος σε διεθνές τουρνουά. Μάλιστα  ορισμένα Μέσα προσπαθούσαν να προσδιορίσουν και την ομάδα στην οποία ανήκαν οι νεαροί αθλητές, πέφτοντας σε τραγικές αντιφάσεις. Ακολούθως ακούστηκε ότι τα παιδιά ήταν αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, ενώ το ΡΙΚ επικαλούμενο δημοσιογραφικές  πληροφορίες ανέβασε τον αριθμό των παιδιών που επέβαιναν του αεροπλάνου πρώτα σε 48 και αργότερα σε 75! Η εφημερίδα «Θάρρος» την επομένη του δυστυχήματος στην πρώτη της σελίδα σημείωνε ότι «48 παιδιά που πήγαιναν για διακοπές είναι μεταξύ των θυμάτων». Μάλιστα απέδιδε την εν λόγω «πληροφορία» σε εκπρόσωπο της εταιρείας ΗΛΙΟΣ στην Αθήνα! Παρασυρόμενα από τη σιγουριά των κυπριακών και ελληνικών και αρκετά ξένα Μέσα Επικοινωνίας μετέδιδαν την είδηση ότι η πλειοψηφία των θυμάτων ήταν παιδιά. Ακόμα και αυτό το BBC που φημίζεται για την ακρίβεια των πληροφοριών του έπεσε στην παγίδα μεταδίδοντας σε κεντρικό δελτίο του την 14η Αυγούστου ότι «… οι περισσότεροι επιβάτες ήταν κύπριοι συμπεριλαμβανομένων και 48 παιδιών που κατευθύνονταν στην Πράγα για εκδρομή…». Θύμα της παραπληροφόρησης έπεσε και ο δήμαρχος Λευκωσίας, ο οποίος σε ειδική εκδήλωση μνήμης την επομένη του δυστυχήματος επέμενε να μιλά για «48 παιδικές ζωές που έσβησαν στα συντρίμμια του Boeing». Χάρη της αλήθειας θα πρέπει να σημειωθεί ότι με βάση τον τελικό κατάλογο ο αριθμός των ανήλικων παιδιών που σκοτώθηκαν δεν ήταν ούτε 48, ούτε 75, αλλά  24. Όλα πήγαιναν διακοπές με τους γονείς τους, ενώ κανένα δεν ανήκε σε ποδοσφαιρική ή άλλη ακαδημία ή ομάδα…
Η μετάδοση ανακριβών και ανεπιβεβαίωτων πληροφοριών ήταν το κύριο χαρακτηριστικό των ημερών εκείνων. Ιδιαίτερα τραγικές ήταν οι πληροφορίες που αφορούσαν τα θύματα. Στο χώρο της συντριβής βρέθηκαν από τις πρώτες ώρες μεγάλος αριθμός τηλεοπτικών συνεργείων και δημοσιογράφων που έψαχναν εναγωνίως πληροφορίες. Στο επίκεντρο βρέθηκαν οι αυτόχθονες κάτοικοι της περιοχής, οι οποίοι όμως είτε από το σοκ που υπέστησαν, είτε ένεκα της φόρτισης έδιναν πληροφορίες που σε πλείστες περιπτώσεις διέφεραν μεταξύ τους. Δεν αποκλείεται μάλιστα ορισμένες απ αυτές να ήταν αποκύημα της φαντασίας των λεγόμενων αυτόπτων μαρτύρων. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εφημερίδας «Σημερινή», η οποία στην έκδοσή της  στις 17 του Αυγούστου προέβαλε ισχυρισμό αυτόπτη μάρτυρα, ο οποίος από την απέναντι πλαγιά που βρισκόταν διέκρινε ότι «τα πρόσωπα των θυμάτων είχαν έντονο κίτρινο χρώμα» και ως εκ τούτου «όλοι ήταν νεκροί»! Με την άποψη αυτή δεν συμφώνησαν άλλοι, επίσης αυτόπτες μάρτυρες, οι οποίοι επέμειναν ότι κάποιοι επιβάτες μετά τη σύγκρουση ήταν ακόμη ζωντανοί. Συγκεκριμένα τηλεοπτικά κανάλια επικαλούμενα άτομα που βρέθηκαν στην σκηνή της τραγωδίας μετέδιδαν ότι λίγα λεπτά μετά την συντριβή του αεροσκάφους ορισμένα παιδιά – πέντε με έξι κατ ακρίβεια -  ήταν ακόμα ζωντανά!! Η πληροφορία αυτή προκάλεσε σάλο και αρκετοί ήταν οι συγγενείς που κατηγόρησαν τις μονάδες διάσωσης ότι άργησαν να κινητοποιηθούν. Ενισχυτική της υπόθεσης αυτής ήταν και μια δήλωση που έγινε από πλευράς ενός έλληνα ιατροδικαστή, (Φίλιππος Κουτσάφτης), ο οποίος δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο κατά την ώρα της σύγκρουσης έξι τουλάχιστον επιβάτες να ήταν ζωντανοί!  Γύρω από την εκδοχή αυτή έγιναν πολλές συζητήσεις όχι μόνο ανάμεσα σε αναρμόδιους, αλλά και ανάμεσα σε ειδικούς. Για μέρες ολόκληρες το κυπριακό και το ελληνικό κοινό έγιναν θεατές μιας μακάβριας συζήτησης, ενώ στην πτωματολογία έλαβαν ενεργά μέρος και τα ΜΜΕ. Ωστόσο από την πορεία των ερευνών διεφάνη ότι το ενδεχόμενο να υπήρχαν ζώντες μετά τη σύγκρουση ήταν πολύ απομακρυσμένο. Να σημειωθεί εξ’ άλλου ότι από τη σύγκρουση του αεροσκάφους προκλήθηκε τεραστίων διαστάσεων πυρκαγιά, η οποία προκάλεσε την αποτέφρωση των περισσοτέρων σορών.  Μια άλλη πληροφορία που μεταδόθηκε και επίσης προκάλεσε ερωτηματικά και συζητήσεις ήταν ότι, σύμφωνα και πάλι με αυτόπτες μάρτυρες κατά την ώρα της πτώσης «οι επιβάτες βρίσκονταν σε κατάσταση κατάψυξης». Λίγο αργότερα η πληροφορία διαψεύστηκε και μάλιστα κατά τρόπο κατηγορηματικό από τις αρμόδιες Αρχές. 

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Αναφερόμενοι στη σκηνή της τραγωδίας δεν μπορούμε να παρακάμψουμε την γενική κατακραυγή που προκάλεσε ανάμεσα στους κύπριους πολίτες η δημοσίευση της επόμενης της τραγωδίας μιας τεράστιας μακάβριας φωτογραφίας και δύο άλλων μικρότερων, από την εφημερίδα «Φιλελεύθερος». Οι φωτογραφίες, που ας σημειωθεί λήφθηκαν από το πρακτορείο Reuters έδειχναν απανθρακωμένα πτώματα διασκορπισμένα στην πλαγιά της συντριβής. Σε πρώτο πλάνο βρισκόταν ένα καμένο σώμα με ανοικτά τα χέρια και το στόμα, χωρίς πόδια, με ανοιγμένη την κοιλιά και τα σπλάχνα εκτεθειμένα. Η εφημερίδα δέχτηκε εκατοντάδες τηλεφωνήματα από αγανακτισμένους αναγνώστες, οι οποίοι διαμαρτύρονταν έντονα για τη δημοσίευση των απαράδεκτων φωτογραφιών. Υπό το βάρος της λαϊκής κατακραυγής η σύνταξη αναγκάστηκε την επομένη ν απολογηθεί, προβάλλοντας ωστόσο δικαιολογίες που και πάλι προκάλεσαν την κοινή γνώμη. Συγκεκριμένα η σύνταξη εξηγεί ότι επιλέγηκαν οι συγκεκριμένες φωτογραφίες επειδή όντως «ήταν συγκλονιστικές». Στόχος μας συνεχίζει η σύνταξη «ήταν να δώσουμε ένα φωτογραφικό ντοκουμέντο στο οποίο αποτυπώνεται το μέγεθος του δυστυχήματος, ώστε να δοθεί ξεκάθαρο μήνυμα: Ποτέ πια τέτοιες τραγωδίες…»! 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΣ
Αμέσως μετά τη γνωστοποίηση του ατυχήματος εκατοντάδες συγγενείς επιβατών του μοιραίου αεροπλάνου έσπευσαν στο αεροδρόμιο Λάρνακας για να πάρουν όσο το δυνατό πιο έγκυρες πληροφορίες. Εκεί βρέθηκαν και δεκάδες τηλεοπτικές κάμερες, οι οποίες κατέγραφαν σε ζωντανή πάντα μετάδοση τα γεγονότα όπως εξελίσσονταν. Οι τηλεθεατές είδαν να εκτυλίσσονται μπροστά τους σκηνές αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, με την αγωνία των συγγενών να μετατρέπεται σταδιακά σε θυμό, οργή και με την οριστικοποίηση του καταλόγου των επιβατών να καταλήγει σ’ ένα παρατεταμένο μοιρολόι. Τα ηλεκτρονικά Μέσα όχι μόνο δεν έδειξαν το δέοντα σεβασμό στον ανθρώπινο πόνο όπως προνοούν όλοι οι γραπτοί και άγραφοι κανόνες δεοντολογίας, αλλά αντίθετα με τη συμπεριφορά τους ενέτειναν τη σύγχυση, την αγωνία και τ’ ακραία συναισθήματα που βίωναν οι δύστυχοι αυτοί άνθρωποι. Στις μνήμες όλων έμεινε μια χαρακτηριστική σκηνή με τη μητέρα του συγκυβερνήτη του αεροπλάνου, η οποία γεμάτη αγωνία εκλιπαρούσε συγκεκριμένο συντάκτη του τηλεοπτικού καναλιού ΑΝΤ-1 που κόμπαζε ότι είχε τον κατάλογο των επιβατών, να της πει αν όντως ο γιος της ήταν στο πιλοτήριο του αεροπλάνου. Ο εν λόγω ρεπόρτερ, συμπεριφερόμενος κατά τρόπο απαράδεκτο της απαντούσε ότι… ναι μεν έχει τα ονόματα, αλλά δεν μπορεί να τις δώσει λεπτομέρειες! Και όταν αργότερα η τραγική μάνα έμαθε την αλήθεια, όλες οι φωτογραφικές και τηλεοπτικές κάμερες εστίασαν πάνω της μεταφέροντας σ όλη την Κύπρο, αλλά και στο εξωτερικό την αντίδραση, τις κραυγές απόγνωσης και το γοερό κλάμα που ακολούθησε. Ο πόνος, ο θρήνος και γενικά οι τραγικές ώρες που περνούσαν οι συγγενείς των θυμάτων αποτέλεσαν ζωντανό θέατρο, το οποίο παρακολουθούσαν καρφωμένοι στους δέκτες και τις εφημερίδες τους εκατομμύρια πολίτες σε Κύπρο, Ελλάδα, αλλά και σε αρκετές άλλες χώρες. 
Είναι απορίας άξιον το πώς κανένα κανάλι, κανένας δημοσιογράφος, αλλά ούτε κανένα αρμόδιο όργανο δεν ένιωσε την ανάγκη να θέσει θέμα απομάκρυνσης τουλάχιστον του τηλεοπτικού φακού από την αίθουσα που βρίσκονταν οι συγγενείς. Κανένας δεν σκέφτηκε ότι οι προσωπικές στιγμές, ιδιαίτερα οι τραγικές προσωπικές στιγμές πρέπει να τυγχάνουν του ανάλογου σεβασμού από όλους, των ΜΜΕ μη εξαιρουμένων. Αντίθετα για μέρες ολόκληρες θέλοντας προφανώς να «παίξουν» με τα ανθρώπινα συναισθήματα, τα ΜΜΕ επικέντρωσαν την προσοχή τους στο συγκινησιακό στοιχείο, μεταδίδοντας χιλιάδες σκηνές που κυριολεκτικά προκαλούσαν σοκ στους πολίτες. Πρωταγωνιστές στις πλείστες περιπτώσεις ήταν οι συγγενείς των νεκρών. Οι κάμερες μπήκαν στα σπίτια των συγγενών, κατέγραψαν τον ατέλειωτο μοιρολόι, τους ακολούθησαν βήμα – προς βήμα στη σκηνή του μαρτυρίου-  στο Γραμματικό όπου βρίσκονταν τα συντρίμμια του Boeing – ήταν παρόντα όταν τα μαύρα φέρετρα έφθαναν στη Κύπρο, ενώ πολλοί εικονολήπτες δεν δίστασαν να μπουν και μέσα στις εκκλησίες για ν απαθανατίσουν την νεκρώσιμη ακολουθία και το «δεύτε τελευταίον ασπασμό»!
Όλοι οι κώδικες δημοσιογραφικής δεοντολογίας κάνουν ιδιαίτερη μνεία στη διαφύλαξη των δικαιωμάτων των ανηλίκων. Ο κυπριακός κώδικας ξεκαθαρίζει ότι «οι λειτουργοί κατά κανόνα δεν παίρνουν συνεντεύξεις από και δεν φωτογραφίζουν παιδιά κάτω των 16 ετών σε σχέση με θέματα που αφορούν την προσωπική τους κατάσταση ή ευημερία, χωρίς τη συγκατάθεση γονέως των ή άλλου ενηλίκου που έχει την ευθύνη γι’ αυτά.». Τη θέση αυτή παραβίασαν με τον πλέον κραυγαλέο τρόπο όλα σχεδόν τα κυπριακά ΜΜΕ. Καθημερινά οι πολίτες έβλεπαν στους δέκτες είτε στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων προσωπάκια μικρών παιδιών που ή έμειναν ορφανά, ή έχασαν προσφιλή τους πρόσωπα. Η εφημερίδα όμως «Σημερινή» δύο μέρες μετά το δυστύχημα ανακάλυψε στα συντρίμμια του αεροπλάνου της ΗΛΙΟΣ μισοκαμένες ορισμένες σκόρπιες σελίδες από το προσωπικό ημερολόγιο μιας ανήλικης μαθήτριας και έκρινε σκόπιμο να δημοσιεύσει εκτεταμένα αποσπάσματα. Μεταξύ άλλων η μικρή εξομολογείται στο ημερολόγιό της την πικρία που ένιωσε όταν άκουσε τον πατέρα της να παραπονείται για τις επιδόσεις της στα μαθήματα. Γράφει συγκεκριμένα η εφημερίδα: « Με πνίγει το δίκαιο γι αυτό είμαι πολύ στεναχωρημένη. Δεν είναι λίγο ν ακούς τον μπαμπά να λέι στη μαμά ότι δεν κάνω τίποτε στο φροντιστήριο και ότι τζάμπα έδωσε τόσα λεφτά. Ειλικρινά είμαι πολύ στεναχωρημένη και νιώθω κάπως παράξενα που τους απογοήτευσα. Αφού να φανταστείς με πονάει η κοιλιά από τη στεναχώρια. Υπόσχομαι ότι από δω και μπρος θα διαβάζω περισσότερο. Όχι ότι πριν δεν διάβαζα, αλλά λέμε…Καληνύχτα». Στο δημοσίευμα της εφημερίδας γίνεται ακόμη μια αναφορά σε προσωπικές στιγμές της άτυχης κοπέλας, στην οποία μάλιστα κατονομάζεται και μια στενή της φίλη. Προφανώς η εφημερίδα δεν εξασφάλισε τα δικαιώματα για να δημοσιεύσει τα αποσπάσματα. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση που κάποιος συγγενής έδινε τη συγκατάθεσή του, οι συντάκτες θα έπρεπε να το σκεφτούν διπλά και τριπλά αν είχα δικαίωμα να εισβάλουν τόσο βάναυσα στην προσωπική ζωή της ανήλικης, δημοσιεύοντας μάλιστα ένα απόσπασμα που καμία σχέση είχε με το ατύχημα. Να σημειωθεί μάλιστα ότι η εφημερίδα φωτογράφισε τις σκόρπιες σελίδες από το ημερολόγιο και τις δημοσίευσες αφήνοντας να φανεί ακόμα και ο γραφικός χαρακτήρας της κοπέλας!
Όπως συμβαίνει συνήθως σε τέτοιου είδους τραγωδίες, τα ΜΜΕ δεν περιορίζονται απλώς στην καταγραφή των γεγονότων, αλλά σπεύδουν και στη διακρίβωση των αιτιών που τις προκαλούν. Αυτό έγινε και στην περίπτωση του ατυχήματος της 14ης Αυγούστου. Ως αποτέλεσμα ήταν ν ακούσουμε, να δούμε και να διαβάσουμε εκατοντάδες εκδοχές, οι πλείστες εκ των οποίων σήμερα φαντάζουν εξωφρενικές. Μέσα στο κλίμα όμως των ωρών και των ημερών εκείνων, αρκετές απ αυτές που σήμερα χαρακτηρίζονται «φανταστικές», είτε έπειθαν, είτε λαμβάνονταν σοβαρά υπ όψη από τους αδαείς πολίτες.
Το πρώτο σενάριο που κυκλοφόρησε ήταν αυτό της αεροπειρατείας και της τρομοκρατικής ενέργειας. Το σενάριο αυτό μετέδωσε λίγη ώρα μετά τη συντριβή ο κυπριακός τηλεοπτικός σταθμός ΣΙΓΜΑ. Ωστόσο πολύ σύντομα θεωρήθηκε αβάσιμο, καθώς σύμφωνα με τους ειδικούς, σε μια τέτοια περίπτωση ο πιλότος έχει το χρόνο να πατήσει το μοχλό μέσω του οποίου ειδοποιείται ο πλησιέστερος Πύργος Ελέγχου ότι το αεροπλάνο υπέστη επίθεση. Επίσης οι ειδικοί απέκλεισαν και το ενδεχόμενο οι πιλότοι να είχαν δολοφονηθεί από τρομοκράτες, αφού η εκπυρσοκρότηση όπλου στα 35 χιλιάδες πόδια θα είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση έκρηξης λόγω ψηλής ατμοσφαιρικής πίεσης.
Το δεύτερο σενάριο που σ’ αντίθεση με το πρώτο απασχόλησε τους ειδικούς αναφερόταν σε κακή συντήρηση του συγκεκριμένου αεροσκάφους της εταιρείας ΗΛΙΟΣ. Τα ΜΜΕ μετέδωσαν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες από πιθανό τεχνικό λάθος στη σωλήνωση του καυσαερίου υπήρξε διαρροή μονοξιδιου του άνθρακα μ αποτέλεσμα πλήρωμα και επιβάτες να χάσουν τις αισθήσεις τους..
Το τρίτο σενάριο έκανε λόγο σε αποσυμπίεση στο πιλοτήριο. Σε μια τέτοια περίπτωση διακόπτεται η παροχή οξυγόνου στην καμπίνα των πιλότων και το σκάφος παραμένει ακυβέρνητο. Να σημειωθεί ότι προτού το αεροπλάνο εισέλθει στο FIR Αθηνών είχε ειδοποιήσει τον Πύργο Ελέγχου της Λάρνακας  ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα με το σύστημα ψύξης – θέρμανσης. Αυτή η εκδοχή παραμένει ακόμη στο τραπέζι και πιστεύεται ότι σε συνδυασμό με άλλες δυσλειτουργίες μπορεί να είναι η βασική αιτία που οδήγησε στην πτώση.
Δυστυχώς όμως τα ΜΜΕ δεν περιορίστηκαν σ αυτές τις σχετικά λογικές αιτίες. Αντίθετα με σύμμαχο την αχαλίνωτη φαντασία τους έφτιαξαν και αρκετά άλλα σενάρια που σε ορισμένες περιπτώσεις αγγίζουν τα όρια του παράλογου. Για παράδειγμα ένα από τα πρώτα σενάρια που κυκλοφόρησε έφερε το ακυβέρνητο αεροπλάνο να είχε καταρριφθεί από τα δύο ελληνικά μαχητικά F-16. Τα κανάλια εκτίμησαν ότι η κατάρριψη του Boeing 737 κρίθηκε αναγκαία προκειμένου ν΄ αποφευχθεί η πτώση του σε κατοικημένη περιοχή. Το σενάριο αυτό διεψεύσθη κατηγορηματικά από τις αρμόδιες στρατιωτικές Αρχές. 

ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΕΣ 
Από την πρώτη στιγμή της τραγωδίας τα ΜΜΕ έβαλαν κάτω από το μικροσκόπιο της έρευνάς τους τόσο την εταιρεία ΗΛΙΟΣ όσο και τις άλλες αρμόδιες Αρχές. Η κίνηση αυτή κρίνεται φυσιολογική, αφού η πτώση του μοιραίου Boeing δεν ήταν τυχαίο γεγονός, αλλά αντίθετα ήταν το αποτέλεσμα λαθών και παραλείψεων. Ωστόσο στην προσπάθεια αυτή τα ΜΜΕ δεν απέφυγαν τις υπερβολές και τις υπεραπλουστεύσεις. Η έρευνα δεν ήταν πάντα εμπεριστατωμένη και πολύ περισσότερο ολοκληρωμένη, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που οι λειτουργοί των ΜΜΕ κατέληγαν σε αυθαίρετα συμπερασματα. Επίσης με μεγάλη ευκολία επιρρίπτονταν ευθύνες σε πρόσωπα ή οργανισμούς, χωρίς να ληφθεί υπ όψη το τεκμήριο της αθωότητας, αλλά και σε πάμπολες περιπτώσεις χωρίς να ζητηθεί η άποψη των άμεσα ενδιαφερομένων. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» που στις 16 Αυγούστου κάτω από τον πηχυαίο τίτλο «Εγκληματική αμέλεια» αναφέρει ότι ο βρετανός σύμβουλος  του τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας της Κύπρου είχε ειδοποιήσει γραπτώς τους αρμόδιους -προφανώς το Υπουργείο Συγκοινωνιών- ότι το τμήμα παρουσίαζε τεράστιες αδυναμίες, οι οποίες δεν του επέτρεπαν να εκτελεί σωστά τα καθήκοντά του. Σχολιάζοντας το δημοσίευμα ο Υπουργός Συγκοινωνιών διέψευσε την ύπαρξη επιστολής. Η εφημερίδα επέμεινε, χωρίς ωστόσο να παραθέτει ως τεκμήριο την επιστολή, ή άλλα στοιχεία που να τεκμηριώνουν τον ισχυρισμό της. 
Σε μια άλλη περίπτωση η ελληνική εφημερίδα «Το Θέμα» δημοσίευε στις 21 του Αυγούστου ρεπορτάζ που υπέγραφε κύπριος δημοσιογράφος καταγγέλλοντας σχέση διαπλοκής πέντε πρώην Υπουργών με την εταιρεία ΗΛΙΟΣ. Οι πληροφορίες δεν ήταν επαρκώς τεκμηριωμένες και για αρκετούς παντελώς αβάσιμες. Το δημοσίευμα προκάλεσε την έντονη αντίδραση των επηρεαζόμενων προσώπων μ αποτέλεσμα ο δημοσιογράφος ν απολογηθεί δημόσια. Τη στιγμή όμως που ο δημοσιογράφος με την απολογία του ακύρωνε ουσιαστικά το σχετικό δημοσίευμα, μια άλλη εφημερίδα, η κυπριακή αυτή τη φορά εφημερίδα «Σημερινή», αντέγραψε το ρεπορτάζ από το «Πρώτο Θέμα» παρουσιάζοντάς το πρωτοσέλιδο ως δικό της δημοσίευμα! Ο υπογράψας το κείμενο με τη σειρά του ζήτησε συγνώμη από τους θιγμένους πρώην υπουργούς, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα ότι υποχρεώθηκε από τη διεύθυνση της εφημερίδας να προβεί σ αυτή την ενέργεια. Το ζήτημα πήρε διαστάσεις με αποτέλεσμα η εφημερίδα «Σημερινή» ν απολογηθεί δημόσια και να προχωρήσει σε αναδομήσεις στην συντακτική της ιεραρχία.
Αμέσως μετά την γκάφα με τους υπουργούς το τηλεοπτικό κανάλι «ΜΕΓΑ» μετέδωσε ότι υπάρχει μαρτυρία βρετανού πιλότου, ο οποίος πέταξε με το συγκεκριμένο αεροπλάνο στις 7 Αυγούστου και ανέφερε πρόβλημα στην ψύξη, τη συμπίεση στο πιλοτήριο και ότι ακόμα στο αεροπλάνο υπήρχε οσμή καπνού. Η πληροφορία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Φιλελεύθερος» και στη συνέχεια αναμεταδόθηκε από όλα τα ηλεκτρονικά Μέσα στην Κύπρο και από ξένα ειδησιογραφικά πρακτορεία. Τελικά η εταιρεία ΗΛΙΟΣ με γραπτή ανακοίνωσή της ξεκαθάρισε ότι κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία κανένας βρετανός πιλότος εκτέλεσε πτήση με το μοιραίο Boeing και το πιο σημαντικό, δεν υπήρξε καμία αναφορά για τα προβλήματα στα οποία γίνεται λόγος στο δημοσίευμα…
Η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην ανεύρεση του πτώματος και ακολούθως στην ταυτοποίηση των λειψάνων του γερμανού πιλότου του Boeing, οδήγησε τους «δαιμόνιους  ρεπόρτερς» στην δημιουργία και νέων σεναρίων με πρωταγωνιστή αυτή τη φορά τον άτυχο χειριστή. Από τα πολλά που ακούστηκαν ξεχωρίζουμε αυτά που παρουσίαζαν  τον γερμανό πιλότο ως τρομοκράτη που αφού κατέστρεψε τα συστήματα πλοήγησης εγκατέλειψε το σκάφος είτε με αλεξίπτωτο, είτε ανοίγοντας τρύπα στο δάπεδο του πιλοτηρίου (!). Κάποια Μέσα έκαναν λόγο σε λογομαχία ανάμεσα στους δυο πιλότους, σε ανταλλαγή γρονθοκοπημάτων και σε αλληλεξουδετέρωση τους. Θέτοντας σε δεύτερη μοίρα τη ανθρώπινη πτυχή του θέματος τα Μέσα εισέβαλαν απρόσκλητα στην προσωπική ζωή του γερμανού πιλότου δημοσιεύοντας για αρκετές μέρες στοιχεία που αφορούσαν το χαρακτήρα του, τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η οικογένειά του, ενώ δεν έλειψαν και εκείνοι που αμφισβήτησαν έντονα την επαγγελματική του κατάρτιση. Οι κυπριακές εφημερίδες αναδημοσιεύουν πληροφορίες από το γερμανικό τύπο, ειδικά από εφημερίδες τύπου ταμπλόιντ, που  ασχολούνται με την προσωπική ζωή του πιλότου. Δίνεται έμφαση σε δηλώσεις πρώην συναδέλφων του, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι ο Χανς Γιούργκεν Μάρτεν δεν είχε «ιδιαίτερα ομαδικό πνεύμα», ότι ήταν «δύσκολος χαρακτήρας», όπως επίσης και μια προσβλητική για τον αδικοχαμένο πιλότο  δήλωση σύμφωνα με την οποία ο Μάρτεν «δεν είχε θέση στο πιλοτήριο». Πηγαίνοντας ένα βήμα πάρα πέρα το τηλεοπτικό κανάλι ΜΕΓΑ ισχυρίστηκε ότι ο εν λόγω πιλότος ήταν «λύση ανάγκης» και ότι εκλήθη την τελευταία στιγμή ν αντικαταστήσει άλλο πιλότο, ο οποίος ως γνώστης των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετώπιζε το αεροπλάνο αρνήθηκε να το πιλοτάρει, μ αποτέλεσμα η εταιρεία να τον απολύσει. Η εταιρεία ΗΛΙΟΣ διέψευσε την πληροφορία, ξεκαθαρίζοντας ότι δεν είχε απολύσει κανένα πιλότο το τελευταίο διάστημα… 

ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ
Οι εξόφθαλμες παραβιάσεις της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, αλλά και τα πάμπολα τηλεφωνήματα και γραπτά παράπονα που πήρε, υποχρέωσαν την Επιτροπή Δεοντολογίας να ασχοληθεί συγκεκριμένα με τη συμπεριφορά των ΜΜΕ κατά την κάλυψη της αεροπορικής τραγωδίας της 14ης. Μετά από πολύωρες συζητήσεις η Επιτροπή έκρινε ότι δεν θα ωφελούσε η εξέταση κάθε περίπτωσης ξεχωριστά και ότι θα ήταν προτιμότερο να διατυπώσει μια γενικότερη άποψη για τη σφαιρική εικόνα που παρουσίασαν τα ΜΜΕ τις ημέρες εκείνες. Κατ’ αρχήν η  Επιτροπή εξέφρασε «ανησυχία και αποδοκίμασε την παραβίαση σειράς βασικών προνοιών του Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας». Στη συνέχεια η απόφαση της Επιτροπής αναφέρει ότι «κατά το χειρισμό και κάλυψη του αεροπορικού δυστυχήματος υπήρξε εκ μέρους των τηλεοπτικών κυρίως σταθμών, αλλά και από άλλα ΜΜΕ, έλλειψη της αναγκαίας ευαισθησίας προς τον ανθρώπινο πόνο και το θάνατο. Υπήρξε έλλειψη διακριτικότητας και συμπάθειας και αχρείαστη παρέμβαση στην ιδιωτική ζωή και σε ιδιωτικές στιγμές πένθους, θλίψης και ψυχικού κλονισμού των συγγενών των θυμάτων του δυστυχήματος.» Σε ορισμένες περιπτώσεις αναφέρει η Επιτροπή, «η ακρίβεια των πληροφοριών θυσιάστηκε σε μεγάλο βαθμό στο βωμό του εντυπωσιασμού με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί κλίμα προκατάληψης και σύγχυση, με την απουσία διάκρισης μεταξύ των γεγονότων, σχολίων και εικασιών. Παραβιάστηκε το δικαίωμα της απάντησης, ιδιαίτερα ανθρώπων που επηρεάζονταν άμεσα, οι οποίοι παρά της σοβαρότητας των αναφορών, δεν κλήθηκαν να δώσουν απάντηση, ή τη δική τους εκδοχή ταυτόχρονα με τη δημοσιοποίηση των ισχυρισμών. Παραβιάστηκε το τεκμήριο της αθωότητας ανθρώπων και οργανισμών που καταδικάστηκαν στη συνείδηση της κοινής γνώμης χωρίς καν ν ακουστούν και χωρίς να έχει ολοκληρωθεί ή αρχίσει οιαδήποτε ανεξάρτητη διερεύνηση των περιστατικών της τραγωδίας. Παραβιάστηκε η πρόνοια του Κώδικα για μη δημοσίευση φωτογραφιών παιδιών και πληροφοριών για την προσωπική τους κατάσταση ή ευημερία». Η επιτροπή ωστόσο σημείωσε ότι πολλές από τις παραβιάσεις των προνοιών του Κώδικα έγιναν με την αναμετάδοση εκπομπών ή αναδημοσίευση πληροφοριών τονίζοντας όμως το γεγονός ότι «αυτό δεν απαλλάσσει τα ΜΜΕ της ευθύνης για τήρηση των προνοιών του Κώδικα Δημοσιογραφικής δεοντολογίας.». 
Ένεκα της σοβαρότητας της περίπτωσης, αλλά και των έντονων παραπόνων που δέχτηκε, η Επιτροπή έκρινε σκόπιμο να ασχοληθεί ξεχωριστά και κατά τρόπο συγκεκριμένο με το φωτογραφικό υλικό που δημοσίευσε η εφημερίδα «Φιλελεύθερος» στις 15 Αυγούστου. Έτσι με ανακοίνωση της στις 25 Αυγούστου η Επιτροπή  διαπίστωσε σοβαρότατη παραβίαση προνοιών του Κώδικά Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας από την εν λόγω εφημερίδα κυρίως «με τη δημοσίευση φωτογραφίας απανθρακωμένης σορού θύματος της αεροπορικής τραγωδίας στο Γραμματικό». Η Επιτροπή εξέφρασε έντονη αποδοκιμασία για το γεγονός ότι με τη δημοσίευση της φωτογραφίας «επιδείχθηκε απαράδεχτη έλλειψη ευαισθησίας στην παρουσίαση του ανθρώπινου πόνου και του θανάτου και έκρινε ότι η φωτογραφία προκαλεί φρίκη και αποτροπιασμό». Επιπλέον η Επιτροπή έκρινε «απαράδεκτη» την αιτιολόγηση που δημοσίευσε η εφημερίδα στην έκδοση της την επόμενη, 16 Αυγούστου 2005, ότι δήθεν με τη δημοσίευση της μακάβριας φωτογραφίας στόχο είχε να στείλει  το μήνυμα ότι τέτοιες τραγωδίες δεν θα πρέπει να επαναληφθούν. «Είναι προφανές, σημειώνεται στη ανακοίνωση, «ότι η δημοσίευση της φωτογραφίας δεν συμβάλει στην αποτροπή νέων αεροπορικών ατυχημάτων, αλλά εμπεριέχει το στοιχείο του εντυπωσιασμού και το μόνο αποτέλεσμα είναι η πρόκληση αφόρητου ανθρώπινου πόνου, φρίκης και αποτροπιασμού»
Η Επιτροπή ζήτησε επίσης σχόλια και από το διεθνές πρακτορείο «Reuters», στο οποίο ανήκαν τα δικαιώματα της φωτογραφίας. Με επιστολή του στην Επιτροπή ημερομηνίας 30 Αυγούστου 2005 το πρακτορείο παραδέχτηκε ότι η φωτογραφία ήταν «φρικιαστική», ωστόσο ξεκαθαρίζει ότι η ευθύνη για τη δημοσίευσή της δεν ανήκε στο πρακτορείο αλλά στους συνδρομητές του ( στην προκειμένη περίπτωση η εφημερίδα «Φιλελεύθερος»). Το πρακτορείο διευκρίνισε ότι η φωτογραφία εστάλη στους συνδρομητές με σχετική υποσημείωση προς τους αρχισυντάκτες, επισημαίνοντας ότι το αντικείμενο αφορούσε σκηνή θανάτου.

Να σημειωθεί τέλος ότι οι κατά συρροή παραβιάσεις του Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας και ειδικά η έλλειψη σεβασμού για τη τραγική δοκιμασία που περνούσαν οι συγγενείς των θυμάτων ενόχλησαν και τον ίδιο τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσο Παπαδόπουλο, ο οποίος απαντώντας σε σχετική ερώτηση έκανε την ακόλουθη δήλωση: « Η εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου πόνου και των ευαίσθητων στιγμών της οδύνης των συγγενών στη συνείδηση του κάθε πολίτη καταγράφεται ως μία απαράδεκτη πράξη. Πιστεύω ότι ως λαός έχουμε ψηλότερο επίπεδο ευαισθησίας για τον ανθρώπινο πόνο και για τις ιδιωτικές ανθρώπινες στιγμές και θεωρώ ότι δεν επικροτούμε τις προσπάθειες εντυπωσιασμού δια μέσου της προβολής τέτοιων αφύσικων καταστάσεων».